değme

değin|mek

TTü değ- +In-

değirmen

<< ETü tegirmen değirmen <? ETü *tegir- döndürmek, çevirmek +mAn

değirmi

<< ETü tegirmi/tegirme yuvarlak, daire ETü *tegir- döndürmek

değiş|mek

<< ETü tegiş-/teŋiş- 1. denkleşmek, eşleşmek, 2. yerine geçmek ETü teg- ulaşmak, kadar olmak +Iş-

değişken

TTü değiş- +(g)An

değme

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
bu er tegme neŋi öḏürgen [bu adam her şeyi seçer] KTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
degme kişi: kullu insān

<< ETü tegme her ETü teg- ulaşmak, varmak +mA

 değ-


05.05.2015
değnek

ETü teg- vurmak, dövmek +AnAk

deh

ünl at ve eşek sürme ünlemi

deha

Ar dahāˀ دهاء z [#dhy faˁāl msd.] kıvrak zekâlı olma, zeyreklik Ar dahā دها‎ zkıvrak zekâlı idi

dehalet

Ar dāχil داخل z [#dχl] giren, katılan

dehen

Fa/OFa dahān/dahan دهان/دهن zağız ≈ Ave zathan- a.a.