daği

dağ

<< ETü tāġ a.a.

daği

[ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1665]
İslâmbol'a bir bâğî ve dağī asker gelse çan çalarlardı. [ Şemseddin Sami, Kamus-ı Türki, 1900]
tağī: 1. Had ve vazifesini tecavüz eden, azgın 2. Asi, serkeş, itaat ve inkıyad etmeyen, bâği

Ar ṭāġī طَّاغِي z [fāˁil fa.] azgın, isyancı, tuğyan eden Ar ṭaġā azı, taştı

 tuğyan


02.02.2019