bina

bimar

Fa bīmār بيمار zhasta

bims

Alm Bims sünger taşı, ponza Lat pumex, pumic- a.a.

bin|mek

<< ETü bin-/min- ata binmek

bin1

≈ ETü bıŋ/mıŋ/miŋ 1000

bin2

Ar bin/ibn بن z [#bn] oğul, erkek evlat

bina

[ Edib Ahmed, Atebet-ül Hakayık, <1250 (1444)]
karam bir binā teg aŋar ḥilm ul ol [kerem bir bina gibi, hilm onun temeli] [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
ol binādan kopdı bu kamu ˁālem

Ar bināˀ بناء z [#bny fiˁāl msd.] yapı Ar banā بَنَا zyaptı, inşa etti

Bu maddeye gönderenler: bani, binaen (binaenaleyh), bünyan, bünye


16.04.2015
binaen

Ar bināˀan بناءً z [zrf.] -e dayanarak, üzerine bina ederek Ar bināˀ +an

binaenaleyh

Ar bināˀan ˁalayhi بناءً عليه zona dayanarak, ondan dolayı

binek

TTü bin- +(g)Ak

bini

Fa bīnī بينى zburun ≈ Kürd bēn a.a. ≈ Ave vaēnā- a.a.

bint

Ar bint بنت z [#bn] kız, kız evlat