bin|mek

bilmukabele

Ar bi'l-muḳābala(t) بِالمقابلة zkarşılık olarak

bilumum

Ar bi'l-ˁumūm بالعموم zgenellikle, genel olarak

bilye

İt biglia topçuk, bilye ≈ Fr bille a.a. ~? Ger

bimar

Fa bīmār بيمار zhasta

bims

Alm Bims sünger taşı, ponza Lat pumex, pumic- a.a.

bin|mek

ETü: [ Orhun Yazıtları, 735]
boz atıġ binip oplayu tegdi ETü: [ Irk Bitig, <900]
oġrı sokuşup tutupan minmiş [hırsız buna rastlayıp tutmuş binmiş]

<< ETü bin-/min- ata binmek

Not: En eski biçimi bin- olup, çeşitli Türk dillerinde görülen nasalizasyon (min-, mün-) ikincildir. Bkz. ben1.

Benzer sözcükler: bindirmek, bindirim, bindirmece, bingeşmek, bingi, bini, binici, binilmek, biniş, binit, binme

Bu maddeye gönderenler: binek


22.07.2015
bin1

≈ ETü bıŋ/mıŋ/miŋ 1000

bin2

Ar bin/ibn بن z [#bn] oğul, erkek evlat

bina

Ar bināˀ بناء z [#bny fiˁāl msd.] yapı Ar banā بَنَا zyaptı, inşa etti

binaen

Ar bināˀan بناءً z [zrf.] -e dayanarak, üzerine bina ederek Ar bināˀ +an

binaenaleyh

Ar bināˀan ˁalayhi بناءً عليه zona dayanarak, ondan dolayı