bin

bin1

Eski Türkçe bıŋ veya mıŋ veya miŋ "1000" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Moğolca aynı anlama gelen minggan sözcüğü ile eş kökenlidir.

bin2

Arapça bn kökünden gelen bin veya ibn بن z "oğul, erkek evlat" sözcüğünden alıntıdır.