bandıra

ban|mak

<< ETü ban-/man- 1. bağlanmak, kuşanmak, 2. bastırmak, batırmak ETü ba- bağlamak +In-

banal

Fr banal 1. feodal yargı altında olan, köylü [esk.], 2. soylu olmayan, adi, avam EFr ban/bandon yargı, yasak +al°

banana

İng banana muz İsp/Port banana a.a. (İlk kullanım: 1563 Garcia de Orta, Port. seyyah.) Kikongo

banço

İng banjo bir çalgı

bandana

İng bandanna lekeler bırakılarak boyanmış mendil Hind bandhanu kumaşı düğümleyerek boyama usulü Sans bandh- bağlamak << HAvr *bʰendʰ- bağlamak

bandıra

[ Kahane & Tietze, The Lingua Franca in the Levant, 1760]
her kangı milletiŋ banderasıyla

Ven bandéra bayrak [İt bandiera] Ven banda1 bayrak, sancak, gemide sancak tarafı Ger *bandwa işaret, simge, sancak

Not: Fr bannière > İng banner "sancak" biçimleri İtalyancadan alınmıştır. Aynı kökten karş. İng band, Fr bande, İt banda "takım, özellikle müzisyen takımı". “Bağ” anlamına gelen band ayrı bir sözcüktür.

Bu maddeye gönderenler: alabanda, bando (cazbant), bandrol


10.12.2015
bando

İt banda Fr bande grup, çete, özellikle müzik grubu << OLat bandum 1. sancak, 2. bir sancak altında toplanan güruh, çete

bandrol

Fr banderole 1. şerit şeklinde bayrak, 2. bez afiş, üstü yazılı kurdele İt banderuola [küç.] bayrakçık +ul° İt bandera bayrak

bangır

onom şiddetli bağırma sesi

bani

Ar bāni بانٍ z [#bny fāˁil fa.] bina eden Ar banā بنا zbina etti

bank

Fr banque seki, dar uzun tümsek Ger *bank- a.a.