başkan

başar|mak

<< OTü başġar- 1. bitirmek, sona getirmek, 2. başa çıkmak ETü baş +(g)Ar-

başarı

TTü başar- +I(g)

başat

TTü başa- başa geçmek, önden gitmek +Ut TTü baş +(g)A-

başbuğ

§ TTü baş TTü buğ reis, emir, asker başı ≈? ETü/TTü beg a.a.

başka

<< OTü başka/başġa başa (dativ), kendi başına, ayrı ETü baş +kA

başkan

ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
başġan [[elli ya da yüz rıtl ağırlığında olan büyük balık. Bundan yola çıkılarak halkın reisine boḏun başğanı denir.]] YTü: [ Cumhuriyet - gazete, 1933]
Bunları başkan söyleseydi inanmazdım.

ETü başġan reis, lider ETü baş +(g)An

 baş

Not: ETü başğan biçimi, TTü *başan verir. Dil Devrimi döneminde benimsenen +kan takısı keyfidir.


24.12.2015
başkent
başla|mak

<< ETü başla- baş olmak, başta olmak ETü baş +lA-

başlangıç

TTü başlan- +(g)Iç

başlık

TTü baş +lIk

başmak

<< ETü-O başmak pabuç ETü baş- (iki şey) birbirine bağlanmak, bağlaşmak +(A)mAk