başak

bastıbacak

Türkiye Türkçesi bastı bacak sözcüğünden evrilmiştir.

baston

Venedikçe bastòn "değnek, çubuk" sözcüğünden alıntıdır. Venedikçe sözcük İtalyanca aynı anlama gelen bastone sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Geç Latince aynı anlama gelen bastum veya basto sözcüğünden evrilmiştir.

basur

Arapça bsr kökünden gelen bāsūr باسور z "hemoroid, her çeşit et şeklinde tümör" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Aramice/Süryanice besrā בסרא z "et, et parçası" sözcüğünden alıntıdır.

basübadelmevt

Arapça baˁṯu baˁda'l-mawt بعث بعد الموت z "ölümden sonra diriliş" deyiminden alıntıdır. Arapça deyim Arapça baˁṯ بعث z "kalkma, dirilme" ve Arapça baˁad بعد z "sonra" ve Arapça al-mawt الموت z "ölüm" sözcüklerinin bileşiğidir.

baş

Eski Türkçe baş "kafa, (mec.) lider, reis" sözcüğünden evrilmiştir.

başak
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
başaḳ [[ok ya da mızrağın ucuna geçirilen sivri demir, temren]] Türkiye Türkçesi: "... ekin başı" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
başak: Spica.

Köken

Eski Türkçe başak "başçık, mızrak ve ok başı" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe baş sözcüğünden Eski Türkçe +Ak ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için baş maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

başak burcu, başak tutmak, başaklanmak


02.06.2015
başar|mak

Orta Türkçe başġar- "1. bitirmek, sona getirmek, 2. başa çıkmak" fiilinden evrilmiştir. Türkçe fiil Eski Türkçe baş sözcüğünden Eski Türkçe +(g)Ar- ekiyle türetilmiştir.

başarı

Türkiye Türkçesi başar- fiilinden Yeni Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

başat

Türkiye Türkçesi başa- "başa geçmek, önden gitmek" fiilinden Yeni Türkçe +Ut ekiyle türetilmiştir. Türkçe fiil Türkiye Türkçesi baş sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(g)A- ekiyle türetilmiştir.

başbuğ

Türkiye Türkçesi baş ve Türkiye Türkçesi buğ "reis, emir, asker başı" sözcüklerinin bileşiğidir. Bu sözcük Eski Türkçe ve Türkiye Türkçesi aynı anlama gelen beg sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

başka

Orta Türkçe başka veya başġa "başa (dativ), kendi başına, ayrı" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe baş sözcüğünden Eski Türkçe +kA ekiyle türetilmiştir.