bağlaç

bağış

TTü bağışla- ihsan etmek Fa baχş بخش zihsan, hediye

bağışık

TTü bağışla- +Uk

bağışla|mak

<< ETü baġışla- ihsan etmek Fa/OFa baχş ihsan, hediye +lA-

baği

Ar bāġi باغٍ z [#bġy fāˁil fa.] zorba, zalim Ar baġā بَغَا zhakkı olmayana göz dikti, zorla aldı, zulmetti

bağla|mak

<< ETü baġla- a.a. ETü baġ +lA-

bağlaç

YTü: [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1935]
bağlaç: 1. Raptiye; 2. Hattı vasıl YTü: "gramerde bağlaç" [ TDK, Felsefe ve Gramer Terimleri, 1942]
bağlac = rabıt = conjonction

TTü bağla- +(g)Aç

 bağ1


05.10.2017
bağlam

TTü bağla- +Im

bağlantı

TTü bağla- +(In)tI

bağnaz

TTü bağ- bağlamak +(n)Az

bahadır

<< ETü baġatur soylu kişi, kahraman (kişi adı) ≈ Moğ bagatir a.a. ≈ Fa bāhādur باهادُر z

bahane

Fa bahāne بهانه zgerçek gerekçeyi gizlemek için ileri sürülen sebep << OFa vahānag a.a. << EFa vahāna- örtü ≈ Ave vah-, vaŋhna örtü, giysi