bağdaş

baget

Fransızca baguette "çubuk" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Fransızca bague "sopa, baston" sözcüğünün küçültme halidir. Bu sözcük Latince aynı anlama gelen baculum sözcüğü ile eş kökenlidir. Latince sözcük Hintavrupa Anadilinde aynı anlama gelen yazılı örneği bulunmayan *bak- biçiminden evrilmiştir.

bağ1

Eski Türkçe baġ "1. bağlama eylemi, bağ, düğüm, 2. bağlı şey, bohça, ittifak" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ba- "bağlamak" fiilinden Eski Türkçe +I(g) ekiyle türetilmiştir.

bağ2

Farsça bāġ باغ z "bahçe, sebze ve meyve yetiştirilen yer" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Orta Farsça bāġ "1. kısmet, pay, kişiye tahsis edilen mülk, 2. bahçe" sözcüğünden evrilmiştir.

bağa

Eski Türkçe baka "kurbağa" sözcüğünden evrilmiştir.

bağdadi

Bāğdād "Irak'ta bir kent" özel adından türetilmiştir. Bu sözcük Orta Farsça bāġ dād "tanrı verdi veya tanrının verdiği" sözcüğünden +ī ekiyle türetilmiştir.

bağdaş
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
anıŋ ayakın baġdadı [[güreşte onun ayağına çelme vurdu]] Eski Türkçe: [ Kutadgu Bilig, 1069]
baġdaş ilme yanın yatmaġıl / ünüŋ katġura sen katıġ külmegil [bağdaş kurma, yan yatma, sesin güçlü çıksın sen kahkaha atma]

Köken

Eski Türkçe baġdaş "bacaklarını kavuşturma" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe baġda- "sarmalamak, çelme vurmak" fiilinden Eski Türkçe +Iş ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe baġ "sarma" sözcüğünden Eski Türkçe +dA- ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için bağ1 maddesine bakınız.

Bu maddeye gönderenler

bağdaş-


04.10.2017
bağdaş|mak

Eski Türkçe baġda- "sarılmak, sarmalamak" fiilinden Yeni Türkçe +Iş- ekiyle türetilmiştir.

bağıl

Türkiye Türkçesi bağ fiilinden Yeni Türkçe +Il ekiyle türetilmiştir.

bağımsız

Yeni Türkçe bağım sözcüğünden türetilmiştir. Yeni Türkçe sözcük Türkiye Türkçesi bağ- "bağlamak" fiilinden Yeni Türkçe +Im ekiyle türetilmiştir.

bağıntı

Yeni Türkçe bağın- "bağlanmak" fiilinden Yeni Türkçe +(In)tI ekiyle türetilmiştir.

bağır

Eski Türkçe baġır "1. karın, gövdenin iç boşluğu, 2. ak veya kara ciğer" sözcüğünden evrilmiştir.