akçe

akaret

Arapça ˁḳr kökünden gelen ˁaḳārāt عقارات z "taşınmaz mallar" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳār عقار z "taşınmaz mal" sözcüğünün çoğuludur.

akaryakıt
akasya

Fransızca acacia "kurak bölgelere özgü bir ağaç, acacia arabica" sözcüğünden alıntıdır. Fransızca sözcük Eski Yunanca aynı anlama gelen akakía ακακία z sözcüğünden alıntıdır.

akbaba
akbil

Türkiye Türkçesi akıllı bilet deyiminden türetilmiştir.

akçe
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Kıpçakça: "gümüş, para" [ Codex Cumanicus, 1303]
pecunia - Tr: nagt [nakit] vel akča [akça]

Köken

Orta Türkçe akça "gümüş, gümüş para" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Eski Türkçe ak "beyaz" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çA ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için ak maddesine bakınız.

Ek açıklama

Anlam evrimi "beyaz şey" > "gümüş" > "para" şeklindedir. Karş. Latince argentum "beyaz şey" > "gümüş" > "gümüş para" > "para", Fransızca argent, İspanyolca plata "gümüş" > "para". Ayrıca Türkiye Türkçesi sarıca "altın". • Son seste /ç/ sesinden ileri gelen ünlü incelmesi görülür.

Benzer sözcükler

ağca, akça, akça ağaç, akça pakça, akçalı


07.04.2015
akdem

Arapça ḳdm kökünden gelen aḳdam أقدم z "en eski, en önceki, en öndeki, en kıdemli" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ḳadīm "eski, önceki" sözcüğünün afˁal vezninde kıyas halidir.

akıbet

Arapça ˁḳb kökünden gelen ˁāḳiba(t) عاقِبة z "bir şeyin sonu, nihayet" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳaba عَقَبَ z "izledi, ardından geldi" fiilinin fāˁila(t) vezninde etken fiil sıfatı dişilidir.

akıl

Arapça ˁḳl kökünden gelen ˁaḳl عقل z "kontrollü düşünme yeteneği, sağduyu, itidal" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaḳala عقل z "1. dizginledi, gem vurdu, 2. akıl süzgecinden geçirdi, akıl yürüttü" fiilinin faˁl vezninde masdarıdır.

akıldane

Arapça ˁāḳil عاقل z "akıllı" ve Farsça dānā دانا z "bilen, bilge, alim" sözcüklerinin bileşiğidir. Bu sözcük Farsça dānistan دانستن z "bilmek" fiilinden +ā(n) ekiyle türetilmiştir.

akın

Eski Türkçe akın "sel" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe ak- fiilinden Eski Türkçe +In ekiyle türetilmiştir.