adaş

adam

Arapça Adm kökünden gelen ādam آدم z "1. insanların atası, Adem, 2. insanoğlu" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük İbranice aynı anlama gelen ˀādām אָדָם z sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük İbranice ˀadāmā אֲדָמָה z "toprak, yer" sözcüğü ile eş kökenlidir.

adamcıl

Türkiye Türkçesi ādam "insan" sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çIl ekiyle türetilmiştir.

adana

Adana "kent adı" özel adından türetilmiştir.

adap

Arapça Adb kökünden gelen ādāb آداب z "görgü kuralları" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça adab أَدَب z "görgü, terbiye" sözcüğünün afˁāl vezninde çoğuludur.

adapte

Fransızca adapter "uyarlamak" fiilinden alıntıdır. Fransızca fiil Geç Latince adaptare "bir şeye uydurmak, tatbik etmek" fiilinden evrilmiştir. Bu sözcük Latince aynı anlama gelen aptare fiilinden ad+ önekiyle türetilmiştir. Latince fiil Latince apiō veya apiscor, apt- "bağlamak, iliştirmek, uydurmak" fiilinin isimden türetilmiş fiilidir.

adaş
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Türkiye Türkçesi: "aynı adı olan" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ādāş pro addaş: Ejusdem nominis.

Köken

Türkiye Türkçesi ad sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +dAş ekiyle türetilmiştir.

Daha fazla bilgi için ad maddesine bakınız.

Ek açıklama

Eski Türkçe adaş "dost, arkadaş" ile ilişkisi muğlaktır. Eski Türkçe sözcüğün ad sözcüğü ile alakası olmadığı anlaşılıyor.


25.02.2019
adavet

Arapça ˁdw kökünden gelen ˁadāwa(t) عداوة z "düşmanlık" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁaduww عَدُوّ z "düşman" sözcüğünün faˁāla(t) vezninde masdarıdır. Bu sözcük Arapça ˁadā عدا z "1. öte geçti, 2. öç besledi, düşman idi" fiilinden türetilmiştir.

aday

Türkiye Türkçesi ad sözcüğünden Yeni Türkçe +(g)Ay ekiyle türetilmiştir.

add

Arapça ˁdd kökünden gelen ˁadd عدّ z "sayma, sanma; sayı, sanı" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁadda عدّ z "saydı, sandı" fiilinin faˁl vezninde masdarıdır.

adem

Arapça ˁdm kökünden gelen ˁadam عدم z "yokluk" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁadima عدم z "yok idi, eksik idi" fiilinin faˁal vezninde türevidir.

ademimerkeziyet

Arapça ˁadam عدم z "yokluk, yoksunluk" ve Arapça markazī مركزى z "merkeze ait" sözcüklerinin bileşiğidir.