abart|mak

abajur

Fr abat-jour «gün-kısan», lamba siperi § Fr abat kısar (Fr abattre kısmak, düşürmek ) Fr jour gün, ışık (<< Lat diurnus gün Lat dies gün, gündüz )

abaküs

Lat abacus 1. her türlü masa, pano, tabla, 2. hesap tahtası EYun ábaks, abak- άβαξ ztabla, masa, oyun veya hesap tablası

aban|mak

<? Ar abāˀ keçe üstlük

abandone

Fr s'abandonner (yargıya) boyun eğmek, vazgeçmek, pes etmek Fr abandonner [den.] yargılamak, yasaklamak EFr ban/bandon yargı, yasak

abanoz

Fa ābnūs آبنوس ztropik ülkelere özgü siyah ağaç EYun ébenos έβενος za.a. Mıs hbny a.a.

abart|mak

TTü: [ Merkez Efendizâde, Bâbûsu'l-Vâsıt, 1555]
aˁves [Ar.]: nesneyi abardı abardı [mübalağa ile?] vasf iden kimse. TTü: [ Türk Dilini Tedkik Cemiyeti, Tarama Dergisi, 1934]

<? ünl abarı/abaru hayret ünlemi +It-

Not: Dil Devrimi döneminde halk ağızlarından derlenen sözcüklerdendir. Anadolu ağızlarında görülen abaru/abarı ünlemini Dankoff Erm ağpar "birader" sözcüğüne bağlar (DankoffALT sf. §139). • Karş. Kırg apırt- (a.a.).

Benzer sözcükler: abarma, abartı, abartılmak


07.02.2018
abat

Fa ābād/ābādān آباد/آبادان zbayındır, mamur << OFa ābād/āpātān a.a. << İr *ā-pāta- korunmuş İr *pāta- bakmak, korumak

abaza

TTü Abazaya varmak 1. Abhaz ülkesine gitmek, 2. mastürbasyon yapmak öz Abaza bir ülke ve kavim adı

abd

Ar ˁabd عبد z [#ˁbd faˁl ] kul, köle, hizmetkâr ≈ Aram ˁabed עֲבֵד z [#ˁbd] a.a. ≈ Akad abdu a.a.

abdal

Ar abdāl أبدال z [#bdl afˁāl çoğ.] 1. bedeller, 2. dilenci derviş, kalender Ar badal بدل z [t.] eşdeğer, bedel

abdest

Fa ābdast/āb-i dast آبدست/آب دست z«el suyu», el yıkama, namaz öncesi törensel yıkanma