ılgın

ıcık bıcık

"bedensel temas veya ıslaklık ifade eden deyim" Ses yansımalı sözcüktür.

ığrıp

Yeni Yunanca grîpos γρῖπος z "bir tür balık ağı ve balıkçı teknesi" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Eski Yunanca grîpos veya grîphos γρῖπος/γρῖφος z "balıkçı sepeti, balık tutma" sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Hintavrupa Anadilinde yazılı örneği bulunmayan *gʰrebh₂-(*gʰreb-) "yakalamak, tutmak" kökünden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

ıhlamur

Yeni Yunanca flámulon veya flamúron veya φλαμούρι z "1. sancak, flama, 2. çiçekleri tıpta kullanılan bir ağaç, tilia" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Latince aynı anlama gelen flammulum sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Latince flamma "1. alev, 2. dar uzun bayrak, flama" sözcüğünün küçültme halidir.

ıkın|mak

ık veya ıh "ıkınma sesi" ses yansımalı sözcüğünden türetilmiştir.

ılgar

Orta Türkçe ılġar "akın, akıncı birliği" sözcüğünden evrilmiştir. Türkçe sözcük Moğolca ılgara- "seçilmek, ayrılmak" fiilinden türetilmiş olabilir; ancak bu kesin değildir.

ılgın
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
yılġūn: aṭ-ṭarfā [ılgın ağacı] Türkiye Türkçesi: [ Yadigâr-ı İbni Şerif, 1421? yılından önce]
ve yılġun yemişi ki Türkīce ayıt dirler.

Köken

Eski Türkçe yılgun "ılgın ağacı, tamarisk" sözcüğünden evrilmiştir.


12.06.2015
ılgıt ılgıt

"hafif akıntı ve esinti sesi" Ses yansımalı sözcüktür.

ılı|mak

Eski Türkçe ılı- veya yılı- "ılımak, ısınmak" fiilinden evrilmiştir.

ılıca

Türkiye Türkçesi ılı veya ılık sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +çA ekiyle türetilmiştir.

ılık

Eski Türkçe ve Türkiye Türkçesi ılı- fiilinden Türkiye Türkçesinde +Uk ekiyle türetilmiştir.

ılıman

Türkiye Türkçesi liman sözcüğünden evrilmiştir.