özür

özlük
özne

TTü öz

özofagus

İng oesophagus yemek borusu EYun oisophágos οἰσοϕάγος zboğaz, yemek borusu <? EYun phágos ϕάγος zyeme, yiyen EYun phágō ϕάγω zyemek

özümle|mek

TTü özüm kendim +lA-

özümse|mek

TTü öz +ImsA-

özür

[ Kutadgu Bilig, 1069]
özüm ˁuẕri ḳoldı saŋa [ben sana özrü diledim] özürlü "kusurlu" [ Cumhuriyet - gazete, 1934]
biletçiler de esnaf gibi gayet titizdirler ve katiyen sakat, özürlü para almazlar "... bedensel engelli kişi" [ Cumhuriyet - gazete, 1968]
beyin özürleri, ortopedik özürlü çocuklar, eğitimi zor çocuklar

Ar ˁuḏr عذر z [#ˁḏr fuˁl msd.] bağışlama Ar ˁaḏara عذر zbağışladı, mazur gördü

Not: Özür dileme eyleminde özür "bağışlama, af" anlamında iken, Türkçe kullanımda sözcük "özür dileme" eyleminin adı olarak algılanmıştır.

Benzer sözcükler: özürlü

Bu maddeye gönderenler: itizar, mazeret, mazur


08.09.2015
özüt

ETü özüt ruh ETü öz +Ut

özveri
pa

Fa/OFa pāy/pā پاى/پا z1. ayak, 2. ayak izi, ard, alt, dip, baz, temel, kaide, kalıcılık, direnç ≈ Ave pādha- a.a. << HAvr *pṓds a.a. HAvr *ped-

pabuç

Fa pāpūş, pāypōş پاپوش zayakkabı § Fa pā/pāy پا zayak Fa pūş پوش zörtü

paça

Fa pāça/pāyçe پاچه z [küç.] ayakçık; hayvan ayağı, pantolon bacağı (<< OFa pāçag ) Fa ayak +ça