öç

ozon

Fr ozone oksijenden elde eilen kötü kokulu gaz Alm Ozon a.a. (İlk kullanım: 1840 Chr. Fr. Schönbein, Alm. kimyacı.) EYun ozón οζόν zpis kokan EYun ózō όζω zpis kokmak

ö+

EYun εῦ ziyi, hayırlı << HAvr *h₁su- (*esu-) iyi

öbek

<< TTü höbek/höbelek yığın, küme ETü-O *oba-/*öbe- birikmek, toplanmak +Uk

öbür

<< TTü ol bir diğer

öcü

<< TTü böcü umacı, korkutucu mahluk çoc

öç

ETü: [ Uygurca Maniheist metinler, <900]
ööç kek alışu [karşılıklı intikam alma] ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
ȫç [[kin]], öḏlek ȫçin aldımu? [[zaman öcünü aldı mı]] (...) ōt öçdi [[ateş söndü]], erniŋ öpkesi öçdi [[adamın öfkesi yatıştı]] TTü: [ Asım Ef., Burhan-ı Katı terc., 1797]
kīne-keş [Fa.]: Düşmanda intikam komayup öç ödeştiren kimesnedir.

<< ETü ȫç intikam, ödeşme << ETü *ötüş ETü öt- öte geçme, hak geçme, ses etme +Iş

 öt-

Not: Anlam evrimi için karş. Ar ˁadā, msd. ˁadw "öte geçme", ˁaduww "intikamcı, düşman". Bk. adavet. Bir borç ve alacak ilişkisi kastedilmiştir. • Yine Arapça ḳiṣṣa(t), ḳiṣāṣ 1. "öç", 2. "öykü". Bkz. öykü.


25.04.2019
öd1

<< ETü ȫt 1. söz, öğüt, 2. safra

öd2

Ar al-ūd الود zparfümeride kullanılan bir ağaç, aquilaria ≈ Aram ahalōth אהלות z [çoğ.] Aram ahalā אַהַלָא za.a. Sans agaru अगरु za.a.

öde|mek

<< ETü öte- (borç, görev, dua) icra etmek, ifa etmek, infaz etmek ≈ ETü öt- geçmek

ödem

Fr oedème acılı iltihap EYun oîdema οῖδεμα zşişme, şişik EYun oidéō οιδέω zşişmek +ma(t) << HAvr *h₂ei̯d- (*ai̯d-) a.a.

ödenek

TTü öde- +AnAk