çapul

çapak

≈ ETü çalpak kir, pislik, karışık şey ETü *çalp- vurmak, alaca kılmak +(g)Ak

çapari

~? Ven *ciaparìn olta Ven ciapàr tutmak, balık tutmak [İt chiappare]

çapkın

<< OTü çapġun hızlı koşan (at), akın, saldırı OTü çap- hızlı gitmek, akın etmek +gIn

çapraş|mak

TTü çapar/çaparız karışık, çapraşık +Iş- TTü çap- vurmak, çalmak

çapraz

Fa çap-rāst چپ راست z«sol-sağ», zıt yönlerde gidip gelen, diyagonal, karşılıklı § Fa çap چپ zaykırı, sol (Fa çapīdan چپيدن zdönmek, sapmak ) Fa rāst راست zdüz, sağ

çapul

Çağ: [ Ebulgazi Bahadur Han, Şecere-i Terakime, <1660]
Türkmânlarnıŋ mahallesiŋe çapawul saldılar TTü: [ Evliya Çelebi, Seyahatname, 1665]
Tatar askerine çapula gitmek yaˁnī sefere gitmek fermān olunup

OTü çapağul akıncı OTü çap- koşmak, dörtnala gitmek, akın etmek +AgUl

 çap-

Not: Aslen Moğolca olan +ağul/+avul eki Tatar ve Çağatay Türkçelerinde üretkendir. TTü sözcük Doğu Türkçesinden alıntı olmalıdır. Fa çapaul "çapul" ve çapīdan "talan etmek" Doğu Türkçesinden alıntıdır. • Anadolu ağızlarında çapçı "vurguncu" ve çapkın "vurgun, talan" görülür.

Benzer sözcükler: çapulcu


06.03.2019
çaput

<< ETü çapġut örme giysi ETü çap- vurmak? +Ut

çar1
çar2

Rus tsar imparator, kayzer, Rus hükümdarı 4. İvan'ın 1547'de benimsediği ünvan Lat caesar imparatorluk sıfatlarından biri

çar3 naçar

Fa nāçār çare değil § Fa çār çare

çarçur

<< ETü çar çur gürültülü yeme sesi ≈ onom şar şur şapırtı sesi