çıtı pıtı

çırp|mak

<< TTü çarp-

çırpı

TTü çırp- vurmak, çalmak +I(g)

çıt

onom hafif darbe veya kırılma sesi

çıta

Moğ cida mızrak (Kaynak: Hex sf. 284.)

çıtak

<< TTü çatak çatan, çarpışan, kavgacı TTü çat-

çıtı pıtı

[ İbrahim Alaattin (Gövsa), Yeni Türk Lugatı, 1930]
çıtı pıtı: Pek hafif sesi tasvir eder [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
çıtıpıtı: Ufak tefek ve sevimli.

onom çıt pıt/çıtır pıtır

 çıt, pıt


19.11.2014
çıtır

onom kırılma veya çatlama veya gıcırdama sesi

çıvgar

Yun zevgári(on) ζευγάρι z [küç.] çift, çift koşulan hayvan EYun zeûgos ζεῦγος zçift +arion

çıyan

<< ETü çadan akrep ETü çat- vurmak, sokmak +(g)An

çiçek

<< ETü çeçek çiçek

çift

Fa cuft جفت zeş, iki şeyin biri, çift koşulan öküz << OFa cuχt a.a. ≈ Ave yuχta- a.a. << HAvr *i̯ug-to- HAvr *i̯ewg- çift koşmak, iki şeyi birleştirmek