çırp|mak

çıra

Fa çarāġ/çirāġ چراغ zkandil, meşale << OFa çərāg a.a. İr *çira- yanmak, ışımak

çırak

Fa çirāḳ/çirāġ چراغ zkandil, meşale

çırçır1

Yun tzutzuria τζουτζούρια zalaca renkli ve eti tatsız bir balık

çırçır2

onom çır çır gıcırdama sesi, çırpma sesi

çırmık

<< TTü tırŋak/tırmık tırnak

çırp|mak

TTü: "hafifçe çarpmak" [ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Sağa sola çırpındı urur yüzgeçleri "dövmek" [ Asım Ef., Burhan-ı Katı terc., 1797]
gāzur [Fa.] bez ağardıcı çırpıcıya denir, Arabīde ḳassār derler.

<< TTü çarp-

 çarp-

Not: Muhtemelen onomatopelerde zayıf derece belirten /a/ > /ı/ dönüşümüyle.

Benzer sözcükler: çalı çırpı, çırpık, çırpılmak, çırpınmak, çırpıntı, çırpıştırmak

Bu maddeye gönderenler: çılbır1, çırpı, şırfıntı


04.06.2015
çırpı

TTü çırp- vurmak, çalmak +I(g)

çıt

onom hafif darbe veya kırılma sesi

çıta

Moğ cida mızrak (Kaynak: Hex sf. 284.)

çıtak

<< TTü çatak çatan, çarpışan, kavgacı TTü çat-

çıtı pıtı

onom çıt pıt/çıtır pıtır