âlâ

ala

Eski Türkçe ala "renkli, karışık veya belirsiz renkli, benekli" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe al "renkli" sözcüğü ile eş kökenlidir.

âlâ
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

"en yüksek (sıfat)" [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
bu ḳadar bilmek kim ol aˁlā-durur [o en yüksektir] "... pek güzel (zarf)" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
aˁlā أعلا pro أعلَى : (...) & adverb. praestantissimè, optimè [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ˁāliyül aˁlā dik âlâsı [ Metin Eloğlu, , 1961]
dürüstün dikâlâsı benim

Köken

Arapça ˁlw kökünden gelen aˁlā أَعْلََى z "daha yüksek, daha iyi, üstün" sözcüğünden alıntıdır. Arapça sözcük Arapça ˁāli عالٍ z "yüksek, üstün" sözcüğünün afˁal vezninde kıyas halidir.

Daha fazla bilgi için ali maddesine bakınız.

Benzer sözcükler

aliyülâlâ, dik âlâsı, pekâlâ

Bu maddeye gönderenler

ulya


14.08.2015