+a ekiyle yapılan kelimeler

Fiilin mazi köküne eklendiğinde edilgen fiil-sıfatı (perfect/passive participle) üretir: āşufte “yoldan çıkmış”, avīze “asılmış”, bende “bağlanmış, bağlı”, guzīde “seçilmiş”, nā-dīde “görülmemiş”, ser-gerde “başı dönmüş”, taχte “biçilmiş”, zāde “doğmuş”, zede “darbe yemiş”. Eylem adına ve sıfata eklendiğinde nesne adı üretir; nesne adına eklendiğinde “o nesneye benzer nesne” anlamı verir: hafta “yedili süre”, pāye “ayaklık”, pence “beşli şey, el”, şīre “meyve sütü”, zebāne “dil gibi şey, terazi dili”. Orta Farsçada bu ek +ag veya +ak şeklinde yazılır. 10. yy’dan önce Arapçaya geçmiş olan Farsi sözcüklerde genellikle +ac ve nadiren +ak (revāc, firūzac, enmüzec, kūsac “köse”; būtak “pota”, revāk “koridor”), Ermeniceye alınmış olan sözcüklerde +ag yazım