Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

yelken

yel|mek

ETü yel- koşturmak, acele etmek, çırpınmak

yelda

Fa şab-i yaldā شب يلدا zeski İran dininde Mithra'nın ve Hıristiyanlıkta İsa'nın doğum günü, 25 Aralık, noel Aram yaldā ילדא z [#yld] doğum, milad Aram yəlad ילד zdoğdu

yeldirme

TTü yeldir- yelde dalgalanmak, telaş etmek +mA TTü yel- a.a. +tUr-

yele

≈ ETü yāl at yelesi ≈ Fa yāl/yal يال/يل zense, yele

yelek

<< TTü yelek 1. yaprak, 2. kuş kanadı tüyü, telek TTü yel rüzgâr, çırpıntı +(g)Ak

yelken

KTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
yelken TTü: [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
bes gemi ol yilken ile yol alur

<< OTü yelken yelken OTü yélke- çırpınmak, uçuşmak +(g)An

 yel-

Benzer sözcükler: pupa yelken, yelkenli


03.10.2017
yelkovan

TTü yel koğ- boşa emek sarfetmek, faydasız dolaşmak

yelloz

TTü yel rüzgâr +oz

yelpaze

<< OTü yelpize yelpaze OTü yelpi-/yelpir- yellenmek, üfürmek

yelten|mek

TTü yelte- harekete geçirmek, koşturmak +In- ≈ ETü yeltür- acele ettirmek, koşturmak ETü yel- acele etmek, koşmak

yelve