Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

yeldirme

yekta

Fa yaktā يكتا z1. tek, yegâne, tekil, 2. Allah << OFa ēyak-dāt tek-yaratılmış, Zerdüşt inancında tanrılardan birinin sıfatı ≈ Ave aevo-dāta- a.a.

yekûn

Ar yakūn يكون z [#kwn yafˁul ] eder, olur (geniş zaman üçüncü tekil şahıs) Ar kāna كان zidi, oldu

yel

<< ETü yel rüzgâr ≈ ETü yel- koşmak, acele etmek, çırpınmak, uçuşmak

yel|mek

ETü yel- koşturmak, acele etmek, çırpınmak

yelda

Fa şab-i yaldā شب يلدا zeski İran dininde Mithra'nın ve Hıristiyanlıkta İsa'nın doğum günü, 25 Aralık, noel Aram yaldā ילדא z [#yld] doğum, milad Aram yəlad ילד zdoğdu

yeldirme

TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
yeldirme: Koşmak için giyilir dar yeldirme, ağ etekli bez, ferace.

TTü yeldir- yelde dalgalanmak, telaş etmek +mA TTü yel- a.a. +tUr-

 yel-

Not: Anadolu ağızlarında yelleme (a.a.) biçimi görülür. Dinç sf. 4888.

Benzer sözcükler: yelleme


03.08.2015
yele

≈ ETü yāl at yelesi ≈ Fa yāl/yal يال/يل zense, yele

yelek

<< TTü yelek 1. yaprak, 2. kuş kanadı tüyü, telek TTü yel rüzgâr, çırpıntı +(g)Ak

yelken

<< OTü yelken yelken OTü yélke- çırpınmak, uçuşmak +(g)An

yelkovan

TTü yel koğ- boşa emek sarfetmek, faydasız dolaşmak

yelloz

TTü yel rüzgâr +oz