Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

yekin|mek

yeğin

TTü yeg üstün +(I)n

yeis

Ar yaˀs يأس z [#yAs faˁl msd.] umutsuzluk, vazgeçme Ar yaˀisa يئس zumutsuzluğa kapıldı

yek

Fa yak يك zbir << OFa ēvak/ēyak a.a. << EFa aivaka- tek, yalnız

yekdiğer

Fa yak dīger يك ديكر zbiri diğeri, karşılıklı

yeke

OYun iáki(on) ιάκιον z [küç.] dümen sapı EYun oíaks οίαξ za.a. +akion

yekin|mek

TTü: [ Asım Ef., Kamus-ı Muhit terc., 1800]
al-warḍ [Ar.]: Tavuk bir ikinmekle ايكنمك yumurtlamak maˁnāsındadır. TTü: [ Hamit Zübeyr & İshak Refet, Anadilden Derlemeler, 1932]
yekinmek: davranmak, hareketsizken birdenbire harekete gelmek, hızla kalkmak.

TTü yekin birden Fa yak bir

 yek


08.07.2015
yeknesak

§ Fa yak يك zbir Ar nasaḳ نَسَق z [#nsḳ] düzen, nizam (Ar nasaḳa نَسَقَ zdizdi )

yekpare

Fa yak-pāra يك پاره zbir parça, tümleşik

yeksan

Fa yaksān يك سان zbir gibi, beraber § Fa yak يك zbir Fa sān سان zgibi, benzer

yekta

Fa yaktā يكتا z1. tek, yegâne, tekil, 2. Allah << OFa ēyak-dāt tek-yaratılmış, Zerdüşt inancında tanrılardan birinin sıfatı ≈ Ave aevo-dāta- a.a.

yekûn

Ar yakūn يكون z [#kwn yafˁul ] eder, olur (geniş zaman üçüncü tekil şahıs) Ar kāna كان zidi, oldu