Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi
Nişanyan Sözlük Android Uygulaması

yeğin

yedi

<< ETü yéti/yétti 7

yediemin

§ Ar yadd يدّ zel Ar amīn أمين zgüvenli

yegâne

Fa yagāna يگانه zbiricik (≈ OFa ēkānag a.a. ) Fa yak يك zbir +āne

yeğ

<< ETü yég üstün, daha iyi

yeğen

<< ETü yégen kardeş çocuğu, torun

yeğin

[ Darir, Anternâme terc., <1390]
yer yüzinde Anter'den yegin [üstün, kuvvetli] ceng ider kimse yokdur [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
yeğin: 1. Zorlu, şiddetli. 2. Baskın, üstün.

TTü yeg üstün +(I)n

 yeğ

Benzer sözcükler: yeğinleşmek, yeğinlik


24.12.2015
yeis

Ar yaˀs يأس z [#yAs faˁl msd.] umutsuzluk, vazgeçme Ar yaˀisa يئس zumutsuzluğa kapıldı

yek

Fa yak يك zbir << OFa ēvak/ēyak a.a. << EFa aivaka- tek, yalnız

yekdiğer

Fa yak dīger يك ديكر zbiri diğeri, karşılıklı

yeke

OYun iáki(on) οιάκιον z [küç.] dümen sapı EYun oíaks οίαξ za.a. +akion

yekin|mek

<? TTü yekin birden Fa yak bir +(I)n