Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi
Nişanyan Sözlük Android Uygulaması

köknar

köfter

Farsça kōftar كوفتر z "üzüm veya erik peltesi" sözcüğünden alıntıdır. Farsça sözcük Farsça kōftan, kōs- كوفتن z "dövmek" sözcüğünden türetilmiştir.

köhne

Farsça kuhna كهنه z "eski, yaşlı" sözcüğünden alıntıdır.

kök

Eski Türkçe kök "bitki kökü" sözcüğünden evrilmiştir.

köken

Türkiye Türkçesi kök sözcüğünden Türkiye Türkçesinde +(g)An ekiyle türetilmiştir.

kökez

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

köknar
Tarihçe (tespit edilen en eski Türkçe kaynak ve diğer örnekler)

"çam fıstığı" [ Yadigâr-ı İbni Şerif, 1421? yılından önce]
kūknār içini dögüp balla karışduralar [ Amrdovlat Amasyatsi, Ankidats Anbed, 1481 yılından önce]
kukinār "... çam ağacı" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
köknār: bir nevˁ ağac [çam ağacı, ayrıca kozalak, afyon kozası] "... bir tür çam ağacı" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
köknār: ak çam [ağacı]

Köken

Yeni Yunanca kukunariá κουκουναριά z "fıstık çamı, her çeşit kozalaklı ağaç" sözcüğünden alıntıdır. Yunanca sözcük Yeni Yunanca kukunára κουκουνάρα z "kozalak veya çam fıstığı" sözcüğünden türetilmiştir. (Kaynak: Du Cange, Glossarium Mediae et Infimae Graecitatis sf. 1:728) Bu sözcük Eski Yunanca kókkos "tane, çekirdek, çam fıstığı" sözcüğünden türetilmiştir. (Kaynak: Liddell & Scott, A Greek-English Lexicon sf. 970-971)

Daha fazla bilgi için kuka1 maddesine bakınız.

Ek açıklama

Türkçe sözcük esasen "fıstık çamı" anlamındayken güncel kullanımda farklı bir çam türünün adıdır.

Bu maddeye gönderenler

küner


10.12.2015
köktenci

Türkiye Türkçesi kökten sözcüğünden Yeni Türkçe +çI ekiyle türetilmiştir.

kökteş

Türkiye Türkçesi kök sözcüğünden Yeni Türkçe +dAş ekiyle türetilmiştir.

köle

Bu sözcüğün kökeni belirsizdir.

kölemen

Arapça ġilmān غلمان z "gulamlar, köleler" sözcüğünden alıntı olabilir; ancak bu kesin değildir. Arapça sözcük Arapça ġulām غلام z "oğlan, köle" sözcüğünün çoğuludur.

kömür

Eski Türkçe kömür "odun kömürü" sözcüğünden evrilmiştir. Eski Türkçe sözcük Eski Türkçe köñ- "yanmak" fiilinden Eski Türkçe +mUr ekiyle türetilmi olabilir; ancak bu kesin değildir.