Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

kâr

kar

<< ETü kar kar ≈? ETü kar- (su) akmamak, birikmek, yığılmak

kâr

[ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
saŋa oχ ve kılıç kâr eylemesün [işlemesin] dedi [ Meninski, Thesaurus, 1680]
kār e.: Operari, exercere aliquam artem, etiam mercaturam facere [işlemek, bir sanat icra etmek, ticaret etmek]. "... kazanç" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
kār: (...) ribh, temettü, kazanç.

Fa kār كار z1. yapma, etme, iş, fiil, 2. yapan, eden, 3. meslek, gelir, getiri Fa/OFa kardan, kār- كردن, كار zyapmak, etmek ≈ Ave kərəta- a.a. << HAvr *kərt- HAvr *kʷer- a.a.

Not: Bileşiklerde meslek ve alışkanlık adları yapar; Türkçe bileşiklerde +kār, +ker, +gār, +ger biçimleri görülür.

Benzer sözcükler: bestekâr, cüretkâr, fedakâr, güftekâr, günahkâr, hizmetkâr, isyankâr, kanaatkâr, lütufkâr, riyakâr, sadekâr, sahtekâr, sanatkâr, sedefkâr, sitemkâr, taltifkâr, tehditkâr, tövbekâr, verimkâr, zanaatkâr, ziyankâr


04.08.2014