Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

hun

humbara

Fa χumbara خمبره zküçük küp Fa kūb/χumb küp

humma

Ar ḥummāˀ حمّاء z [#ḥmm fuˁlāˀ ] hastalık ateşi, sıtma Ar ḥamma حمّ zkızdı, ısındı

humor

Fr/İng humour 1. ruh hali, özellikle neşeli ruh hali, 2. espri, mizah << Lat (h)umor 1. nem, rutubet, 2. eski tıbba göre insanı oluşturan dört sıvının her biri Lat (h)umere nemli ve ıslak olmak +or

humus1

Lat humus toprak << HAvr *ghom-on HAvr *ghem-/*dhghem- a.a.

humus2

Ar ḥimmiṣ حمّص z [#ḥmṣ] nohut ≈ Aram ḥemṣīn, ḥemṣāy חֶמְצין za.a. ≈? İbr/Aram χāmaṣ חָמַץ zekşitmek, mayalamak

hun

[ anon., Ferec ba'd eş-şidde, <1451]
and vérdi, χudâyı, resûli, haccı ve Hasan u Huseyn χūnını hep andı. [ Sinan Paşa, Tazarru'nâme, 1482]
her nāzük diller şimşīr-i merg [ölüm kılıcı] elinden pür-χūndur

Fa χūn خون zkan ≈ Ave vohunī a.a. << İr *χʷahun a.a. (Kaynak: Barth sf. 1434)

Bu maddeye gönderenler: dilhun, hunhar


14.08.2017
hunhar

Fa χūnχʷār خونخوار zkan içici, gaddar, zalim § Fa χūn خون zkan Fa χʷār/χor خوار zyiyen veya içen

huni

Yun χoní χωνί zkülah şeklinde sıvı akıtma aracı << OYun χoníon χωνίον z [küç.] << EYun χoánē/χṓnē χοάνη/χώνη z [dev.] akıtma yeri, ibriğin ağzı, huni +ion EYun χéō χέω z(sıvı) dökmek, akıtmak << HAvr *gheu- a.a.

hurafe

Ar χurāfa(t) خرافة z [#χrf fuˁāla(t) mr.] mitos, hayali hikâye Ar χarafa خرف zbunadı, boş konuştu, masal anlattı

hurç

Ar χurc/χarc خَُرْج z [#χrc fuˁl ] atın eğerine çift taraflı olarak asılan heybe

hurda1

Fa χorda خورده z [pp.] yenmiş şey, artık, kırıntı, küçük ve önemsiz şey << OFa χʷartak a.a. OFa χʷartan yemek +a