humus1

hulul

Ar ḥulūl حلول z [#ḥll fuˁūl msd.] 1. konma, durma, varma, yolculuğa ara verme, 2. ruhun bedene girmesi Ar ḥalla حلّ zçözdü, binek hayvanından indi, kondu

hulus

Ar χulūṣ خلوص z [#χlṣ fuˁūl msd.] 1. temizlik, dürüstlük, 2. dürüstlük gösterisi Ar χalaṣa arı ve temiz idi, arındı

humbara

Fa χumbara خمبره zküçük küp Fa kūb/χumb küp

humma

Ar ḥummāˀ حمّاء z [#ḥmm fuˁlāˀ ] hastalık ateşi, sıtma Ar ḥamma حمّ zkızdı, ısındı

humor

Fr/İng humour 1. ruh hali, özellikle neşeli ruh hali, 2. espri, mizah << Lat (h)umor 1. nem, rutubet, 2. eski tıbba göre insanı oluşturan dört sıvının her biri Lat (h)umere nemli ve ıslak olmak +or

humus1

[ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
humus: Bitkilerin çürümesiyle meydana gelen organik toprak.

Lat humus toprak << HAvr *ghom-on HAvr *ghem-/*dhghem- a.a.

Not: Latince sözcüğün köken tartışması için EM sf. 538, Pokorny sf. 414, Watkins sf. 20.

Bu maddeye gönderenler: bukalemun, hümanist (hominid, homongolos, kalantor), otokton, zemin (hemzemin)


31.12.2014
humus2

Ar ḥimmiṣ حمّص z [#ḥmṣ] nohut ≈ Aram ḥemṣīn, ḥemṣāy חֶמְצין za.a. ≈? İbr/Aram χāmaṣ חָמַץ zekşitmek, mayalamak

hun

Fa χūn خون zkan ≈ Ave vohunī a.a. << İr *χʷahun a.a. (Kaynak: Barth sf. 1434)

hunhar

Fa χūnχʷār خونخوار zkan içici, gaddar, zalim § Fa χūn خون zkan Fa χʷār/χor خوار zyiyen veya içen

huni

Yun χoní χωνί zkülah şeklinde sıvı akıtma aracı << OYun χoníon χωνίον z [küç.] << EYun χoánē/χṓnē χοάνη/χώνη z [dev.] akıtma yeri, ibriğin ağzı, huni +ion EYun χéō χέω z(sıvı) dökmek, akıtmak << HAvr *gheu- a.a.

hurafe

Ar χurāfa(t) خرافة z [#χrf fuˁāla(t) mr.] mitos, hayali hikâye Ar χarafa خرف zbunadı, boş konuştu, masal anlattı