Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

ekmek

ek|mek

<< ETü ek- (tohum) serpmek

ekmek

ETü: [ Uygurca Maniheist metinler, <900]
ötmek [ekmek] ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
etmek: al-χubz [ekmek] (...) ötmek [ekmek, üç ayrı yerde] (...) epmek [ekmek, Oğuz ve Kıpçakların bazılarında] KTü: [ Codex Cumanicus, 1303]
ötmek est panis sed ötmäkči est ille qui fecit panem ['ötmek' ekmektir, 'ötmekçi' ekmek yapan kişidir] TTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
etmek vul. ekmek: Panis. TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ekmek: Aslı ütmek ki, ütülenmiş, ateşe gösterilmiş hamur.

<< TTü etmek ekmek << ETü ötmek/etmek a.a. <? ETü üt- ateşte kızartmak +(A)mAk

Not: TTü etmek biçimi 17. veya 18. yy'a dek egemendir; 19. yy'da tek tük görülür. Ses değişiminin nedeni açık değildir.

Benzer sözcükler: ekmeğinden etmek, ekmek arası, ekmek ayvası, ekmek kadayıfı, ekmek parası, ekmekçi


25.05.2015