Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

beleş

belde

Ar balda(t) بَلْدَة z [#bld faˁla(t) mr.] şehir, devlet ≈ Ar balad بََلََد za.a. EYun politeía πολιτεία za.a. EYun pólis πόλεις zmüstahkem yer, kent +ia

bele|mek

<< ETü belē- 1. bulamak, bulaştırmak, çamur veya boya sürmek, 2. kundaklamak

belediye

Ar baladī بلدى z [nsb.] kente ait olan, kentsel Ar balad بَلَد z [#bld faˁal ] şehir, devlet

belen

<< TTü beleŋ yokuş, dağ <? ETü bél dağ geçidi

beler|mek

<? TTü bel bel gözlerini aşırı ölçüde açarak

beleş

[ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
beleş: Bedava, caba.

Ar bilā şayˀ بلا شيء zkarşılıksız, bedava

 bila+, şey

Not: Ali Seydi, Defter-i Galatat'a (1908) göre Diyarbakır ve Musul yöresine özgü bir deyimdir.

Bu maddeye gönderenler: tebelleş


25.07.2014
belge

≈ Moğ belge resmi alamet, damga ETü belgü işaret, alamet ETü *bel- ? +gU

beliğ

Ar balīġ بليغ z [#blġ faˁīl sf.] yetkin, belagat sahibi Ar balaġa بَلَغَ zulaştı, yetişti

belir|mek

<< ETü belgür- meydana çıkmak, belli olmak ETü belgü işaret, alamet +(g)Ur-

belirle|mek

TTü belir- +lA-

belirti

TTü belirt- +I(g)