Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

azade

ayyaş

Ar ˁayyāş عيّاش z [faˁˁāl mesl.] iyi (bolluk içinde) yaşayan kimse Ar ˁāşa عَاشَ z [#ˁyş] yaşadı, geçindi

ayyuk

Ar ˁayyūḳ عيّوق z [#ˁyḳ] keçi yıldızı, Capella, gökyüzünün en yüksek yeri

az

<< ETü āz çok değil

az|mak

<< ETü az- yoldan çıkmak, şaşmak

aza

Ar aˁḍāˀ أعضاء z [#ˁḍw afˁāl çoğ.] uzuvlar, organlar Ar ˁuḍw عضو z [t.] organ

azade

[ Ahmed b. Kadı-i Manyas, Gülistan tercümesi, 1429]
āzādeler elinde māl ḳarār itmez. [ Mercimek Ahmed, Kâbusname terc., 1432]
eger dilerse ki āzādelerden olasın, yaˁnī kimseye efendi demeyesiŋ

Fa āzāda آزاده zözgür kişi, soylu Fa āzād آزاد zözgür +a

 azat


11.12.2015
azal|mak

<< OTü azal- TTü az +Al-

azamet

Ar ˁaẓāma(t) عَظَامَة z [#ˁẓm faˁāla(t) msd.] aşırı derecede büyük olma, muazzam olma, yücelik Ar ˁaẓuma عَظُمَ zaşırı büyük idi, muazzam idi

azami

Ar aˁẓam أعْظَم z [#ˁẓm afˁal kıy.] daha büyük, en büyük Ar ˁaẓīm عَظيم z [sf.] büyük, ulu

azap

Ar ˁaḏāb عذاب z [#ˁḏb faˁāl ] acı, eziyet, sıkıntı Ar ˁaḏaba عذب zengel oldu, sıkıntı verdi

azar

Fa/OFa āzār آزار zincitme, eziyet, acıtma OFa āzartan, āzār- (birini) incitmek, acı vermek ≈ Ave ā+ zar- canını sıkmak, üzmek