Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

ala

ala

ETü: [ Irk Bitig, <900]
ala atlığ yol täŋri män [alaca veya kızıl atlı yol tanrısıyım ben] KTü: alaca [ Codex Cumanicus, 1303]
alača - Alm: gestrift [çizgili, lekeli] TTü: alaca bulaca [ Mercimek Ahmed, Kâbusname terc., 1432]
ayruk türlü renk karışup alaca ve bulaca görünmeye TTü: alabalık [ Meninski, Thesaurus, 1680]
ala baluğı: Trutta. ala karga: Graculus.

<< ETü ala renkli, karışık veya belirsiz renkli, benekli ≈ ETü al renkli

 al

Not: Buradaki +A ekinin Türkçe renk adlarına eklenen be belirsiz renk ifade eden +Il ekinin dissimile edilmiş biçimi olduğu düşünülebilir: *alıl > ala. Karş. kızıl, yaşıl, ağıl vb.

Benzer sözcükler: ala karga, alabalık, alaca, alaca bulaca, alaca karanlık, alacalanmak, alacalı, alaş

Bu maddeye gönderenler: alaşım, allak bullak, elâ


12.08.2017
âlâ

Ar aˁlā أَعْلََى z [#ˁlw afˁal kıy.] daha yüksek, daha iyi, üstün Ar ˁāli عالٍ zyüksek, üstün