Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

akor

akis

Ar ˁaks عَكْس z [#ˁks faˁl msd.] 1. yansıma, tepki, 2. bir şeyin tersi Ar ˁakasa عَكَسَ zyansıdı, tersine döndü

akit

Ar ˁaḳd عقد z [#ˁḳd faˁl msd.] 1. düğümleme, bağlama, mec. bir araya gelme ve getirme, toplama veya toplanma, 2. bağ, düğüm, sözleşme Ar ˁaḳada عقد zbağladı, düğümledi, ilikledi

âkit

Ar ˁāḳid عاقد z [#ˁḳd fāˁil fa.] akteden, sözleşme yapan Ar ˁaḳada عقد zbağladı, düğümledi

akne

İng acne egenlik sivilcesi YLat acne a.a. EYun akmḗ ακμή z1. herhangi bir şeyin ucu, zirve, 2. ciltte uççuk, sivilce EYun *ak- sivrilmek, uç olmak

akompanye

Fr accompagner eşlik etmek << OLat accompaniare a.a. OLat ad+ *companiare yoldaşlık etmek OLat companio «ekmek paylaşan», yoldaş

akor

"uyumlu ses grubu" [ İkdam - gazete, 1899]
Çünkü bir tonalitenin akor parfesi kendisinin toniği ile...

Fr accord [dev.] 1. fikir birliği, ses uyumu, anlaşma, 2. (müzikte) uyumlu ses grubu Fr accorder uymak, uyuşmak, ses uyumu sağlamak << OLat *accordare [den.] Lat ad+ cor, cord- yürek, gönül (Lat chorda çalgı teli EYun χordē χορδή za.a. )

 kör2

Not: Klasik Latincede mevcut olan concordare "uymak, uyuşmak" ve discordare "uyumsuz olmak" fiilleri cor ("yürek, gönül") kökünden geldiği halde, daha MS 2. yy'dan itibaren müzik terimi olarak chorda ("çalgı teli") sözcüğü ile irtibatlandırılmıştır.

Bu maddeye gönderenler: akordiyon, akort, rakor


27.12.2017
akordiyon

Fr accordéon Alm Akkordeon bir çalgı (İlk kullanım: 1829 Cyril Demian, Avst. müzik aleti yapımcısı.) Alm Akkord akor

akort

İt accordo uyum, ses uyumu, akor İt accordare

akr(o)+

Fr/İng acro+ [bileşik adlarda] uç, sivri EYun akrós ακρός z<< HAvr *ak-ro- HAvr *ak- keskin, sivri, uç

akraba

Ar aḳribāˀ أقْرِباء z [#ḳrb afˁilā çoğ.] yakınlar Ar ḳarīb قَريب z [faˁīl t.] yakın

akran

Ar aḳrān أقران z [#ḳrn afˁāl çoğ.] eşler, yaşıtlar Ar ḳirn قِرْن z [t.] eş, çift