Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

adi

âdet2

Ar ˁāda(t) عادة z [#ˁwd faˁla(t) mr.] 1. geri gelme, tekrar, 2. tekrarlanan veya geri gelen şey, alışkanlık, itiyat Ar ˁāda عَادَ zgeri geldi, avdet etti

âdeta

Ar ˁādatan عادتاً z [zrf.] alışkanlık üzere, ber mutad Ar ˁāda(t) عادة zalışkanlık, itiyat +an

adezyon

Fr adhésion yapışma Lat adhaesio a.a. Lat adhaerere bir şeye ilişmek, yapışmak +()tion Lat ad+ haerere, haes-

adıl

TTü ad +Il

adım

<< OTü āṭım/ādım adım <? ETü at- (ayak) açmak, adım atmak +Im

adi

"sıradan" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
mümteniˁāti ˁādīyeden idı [normal koşullarda imkânsız idi] "... avama ait" [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ˁādī: Mutad, bayağı, aşağı, halk beyninde cari, kaba.

Ar ˁādī عادى z [nsb.] alışılmış, sıradan, normal, vasati Ar ˁāda(t) عادة z [#ˁwd] alışkanlık

Benzer sözcükler: adice, adilik


03.11.2014
adil

Ar ˁādil عادل z [#ˁdl fāˁil fa.] denge gözeten, adaletli Ar ˁadala عَدَلَ zdengeledi

adisyon

Fr addition toplam, yekûn, a.a. Lat additio toplama, ekleme Lat addere eklemek, aritmetikte toplama işlemi yapmak +()tion Lat ad+ dare vermek

adiyö

Fr à Dieu «Allaha», veda sözü Fr Dieu tanrı << Lat deus a.a.

adl

Ar ˁadl عَدْل z [#ˁdl faˁl msd.] denge, denklik, adalet Ar ˁadala عَدَلَ zdenk idi, ölçülü idi, adil idi

adliye

Ar ˁadl عدلى zadalet Ar ˁadlī [nsb.] adalete ilişkin