Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

Türkiye

türe|mek

<< ETü törü- yaratılmak, üremek, düzenlenmek ETü töz orijin, asıl +U-

türedi

TTü türe- +dI

türev

YTü türe- +Av

Türk

<< ETü türük bir kavim adı <? ETü törü- yaratmak, düzmek, düzene koymak

Türkiyat

Ar *turkīyāt [çoğ.] Türklere ilişkin şeyler Ar turkī [nsb.] Türke ilişkin +āt

Türkiye

[ Namık Kemal, Osmanlı Modernleşmesinin Meseleleri, 1867]

İt Turchia Fr Turquie Türk ülkesi öz Türk

 Türk

Not: Batılılar tarafından 13. yy'dan itibaren sıklıkla kullanılan deyim, Batı kültürüne vakıf Türkler arasında 19. yy'ın son çeyreğinde popülerlik kazanmıştır.


17.04.2013
Türkmen

Fa Turkmān تركمان zTürke benzer, Türk gibi Fa mān gibi, benzer Fa māndan benzemek, gibi olmak

türkoloji

Fr turcologie Türk dili ve filolojisi disiplini

türkü

<< TTü türkī «Türk havası», yanık sesle söylenen uzun hava öz Türk

türlü

<< ETü törlüg çeşitli ETü töz soy, cins, asıl +lI(g)

türrehat

Ar turrahāt ترّهات z [#trh çoğ.] beyhude ve anlamsız sözler Ar turraha(t) ترّهة z [t.] 1. sapa yol, ıssız yer, çöl, 2. boş söz