öz

övgü

TTü öv- +gU

övünç

<< ETü ögünç kendini övme, gurur ETü ögün- +(In)ç

öykü

YTü öykün- özenmek, taklit etmek

öykün|mek

<< ETü ötgün- 1. kıyaslanmak, benzemek, 2. hikâye anlatmak ETü ötüg 1. geçiş, 2. dua, dilek +In- ETü öt- öte geçmek, duyurmak, (meram) anlatmak +Uk

öyle

<< ETü-O ayla o şekilde, o suretle ETü an ıla +lAyU

öz

ETü: [ Orhun Yazıtları, 735]
kagan uçdukda özüm sekiz yaşda kaltım [kağan öldüğünde ben sekiz yaşında idim] ETü: "ruh, iç organlar, bitki usaresi" [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
öz konukı [bedenin içindeki ruh] (...) özüm aġrıdı [karnım ağrıdı] (...) yığaç özi: cummāru'l-naχl [hurma özü]

<< ETü öz benlik, kendi ETü ö- düşünmek, bilincinde olmak +Uz

 öğüt

Not: Bang (Neg. Verb. 115) ö- fiilinden türetir; Hamilton (İyiPr 159) bu görüşe karşı çıkar. • Karş. Moğ öber "kendi, öz, iç", öbör "göğüs, bağır". Moğolca sözcüğün Türkçe eşdeğeri *övüz olmalıdır. • Anadolu yer adlarında sıkça görülen öz "sulu çayır, ova" ayrı kelimedir.

Benzer sözcükler: özçekim, özcü, özcülük, özden, özleşmek, özleştirmek, özlü, özsel, özsuyu, özyapı


03.10.2017
özdek

TTü öz +dAk

özdeş

TTü öz +dAş

özdeyiş
özek

TTü öz +Ak

özel

TTü öz kendi +Al