Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

örf

öp|mek

<< ETü öp- öpmek, yudumlamak

ör|mek

<< ETü ör- 1. kalkmak, yükselmek [geçişsiz fiil], 2. urgan veya saç örmek [geçişli fiil]

ördek

<< ETü ördek ördek

öreke

~? Yun róka ρόκα zyün eğirmekte kullanılan ucu çatallı oval tahta, öreke ~? İt rocca a.a. Ger

ören

<< ETü-O ören harabe, virane OFa avērān/awērān a.a.

örf

[ İrşadü'l-Mülûk ve's-Selâtîn, 1387]
ayıttı muṣannif: oşbu anlar ˁurfinde turur

Ar ˁurf عرف z [#ˁrf fuˁl msd.] 1. adap, erkân, pratik bilgi, misal ve tecrübe ile öğrenilen şeyler, 2. yükselti, tümsek, 3. yele Ar ˁarafa عَرَفَ zbildi, öğrendi, anladı

 irfan

Not: Osmanlı kullanımında “şer'i hukukta yeri olmadığı halde halkın veya idarenin benimsediği pratik usuller” anlamında.

Benzer sözcükler: örfen, örfi

Bu maddeye gönderenler: araf


22.12.2014
örgensel

YTü örgen uzuv, organ +sAl <? TTü ör- +(g)An

örgüt

TTü ör- +Ut

örneğin

TTü örnek +(I)n

örnek

Erm ōrinag օրինակ zmodel, nümune, misal, mesel, tarz, usul Erm ōrén օրէն zusul, adet, töre, kural OFa awḏēn usul, töre, ayin

örs

<< OTü örs demir dövme sehpası ETü ör- kalkmak, yükselmek +Uz