Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

öreke

önle|mek

TTü ön +lA-

önsöz
öp|mek

<< ETü öp- öpmek, yudumlamak

ör|mek

<< ETü ör- 1. kalkmak, yükselmek [geçişsiz fiil], 2. urgan veya saç örmek [geçişli fiil]

ördek

<< ETü ördek ördek

öreke

[ anon., Ferec ba'd eş-şidde, <1451]
ipek ü öreke getürdi bir batman pamuğı egirmege

~? Yun róka ρόκα zyün eğirmekte kullanılan ucu çatallı oval tahta, öreke ~? İt rocca a.a. Ger

Not: Yunanca sözcük EYun ηλακάτα karşılığı olarak en erken İskenderiyeli Kyrillos Leksikonunda (16. yy?) kaydedilmiştir. DuCG 2:1305. • Karş. Nor rokkr, EAlm rocco > Alm Rocken (a.a.). • TTü örmek fiiliyle birleştirilmesi gerek anlam gerek yapı bakımından imkânsız görünüyor.

Bu maddeye gönderenler: roket


10.06.2015
ören

<< ETü-O ören harabe, virane OFa avērān/awērān a.a.

örf

Ar ˁurf عرف z [#ˁrf fuˁl msd.] 1. adap, erkân, pratik bilgi, misal ve tecrübe ile öğrenilen şeyler, 2. yükselti, tümsek, 3. yele Ar ˁarafa عَرَفَ zbildi, öğrendi, anladı

örgensel

YTü örgen uzuv, organ +sAl <? TTü ör- +(g)An

örgüt

TTü ör- +Ut

örneğin

TTü örnek +(I)n