çok

çoban

Fa çōbān/şūpān/şiwān چوبان/چبان/شبان/شوان zdavar güden << OFa şupān a.a. (≈? Ave *fşu-pāna- a.a. § Ave fşu- davar Ave pāna- koruyan, gözeten )

çocuk

<< ETü çocuk yavru, özellikle domuz yavrusu çoc

çoğal|mak

TTü çōk kalabalık +Al-

çoğul

TTü çok +Il

çoğulcu

YTü çoğul +cI

çok

ETü: "kalabalık ... fokurtu" [ Kaşgarî, Divan-i Lugati't-Türk, 1073]
çōk er [[aşağı tabakadan adam - Oğuzca]] (...) çokradı [[kaynadı, fokurdadı]] TTü: "kalabalık" [ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Kazan oğlu Uruz'uŋ üzerine çok savaşdılar TTü: "çokluk [ad], çok [sıfat]" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
çok: Kesīr & kesret. Multum & multus. Çok zeman, çok yaşlü, çoktan, çok yaşa, çok iş, çok yeyici, çok söyler.

<< ETü çōk kalabalık, gürültü << ETü çawk/*çoğuk ses, avaz ETü çawı-/çoġı- ses etmek +Uk

 çağır-

Not: Karş. ETü çoġı "münakaşa", çoġla- "bağırmak, çağırmak", çoχ- "üşüşmek", çoχra- "fokurdama, kaynaşma"; TTü çoğuldu "gürültü; topluluk, sürü". • 14. yy'dan sonra tüm yazılı lehçelerde artuk, kop ve üküş "miktarca çok" sıfatlarının yerini almıştır.

Benzer sözcükler: çoğu, çoğunluk, çok çok, çok sesli, çok tanrıcı, çokbilmiş, çokça, çokcana, çokeşli, çokgen, çokluk, çokuluslu

Bu maddeye gönderenler: çoğal-, çoğul (çoğulcu)


22.09.2017
çolak

<< ETü çoluk sakat ETü çol- parçalamak, sakatlamak +Uk ≈ ETü çal- vurmak, kesmek, koparmak

çolpa

Fa çōlpā چولپا zsakar, beceriksiz § Fa çawl چول zeğri Fa پا zayak

çolpan

<< OTü çolpan Venüs gezegeni, Zühre ?

çoluk çocuk

TTü oluk çocuk TTü ol- olmak, oluşmak, hasıl olmak

çomak

<< ETü çokmak/çomak sopa, topuz ETü çōk-/çoġık- saldırmak, çullanmak +(A)mAk