Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

çarşı

çarmıh

Fa çārmīχ چار ميخ z«dört çivi», haç

çarp|mak

<< ETü çalp-/çal-/çap- vurmak, çalmak, yağmalamak, bulaştırmak

çarpı

TTü çarp- +I(g)

çarşaf

Fa çādar-şab چادرشب zgece örtüsü § Fa çādar, çār چادر zörtü Fa şab شب zgece

çarşamba

Fa çaharşanba چهرشنبه zhaftanın dördüncü günü § Fa çahar چهر zdört Fa şabba/şanba شنبه zCumartesi günü (İbr/Aram şabāt/şabbətā שׁבּת/שַׁבְּתָא zdinlenme günü, Cumartesi )

çarşı

[ Ahmed b. Kadı-i Manyas, Gülistan tercümesi, 1429]
çārsū köpekleri tāzīleri gördükçe ırakdan ürer ve yakın gelmez. [ Meninski, Thesaurus, 1680]
çārsū vul. çārşū: Forum, platea.

Fa çārsū چار سو z1. dörtyol, 2. kent merkezinde dükkânların bulunduğu alan § Fa çār چار zdört Fa سو zyön, yol (<< OFa sōk a.a. )

 çehar

Not: Çarsû "dörtyol" demektir. Geleneksel Asya kültürlerinde çarşı kentlerinin çoğu, iki anayolun kesiştiği yerde kurulmuştur. Satıcı ve dükkânlar, kent merkezini oluşturan kavşak civarında yoğunlaşır.


11.05.2015
çaşıt

<< ETü çaşut fitneci, casus ETü çaşur- iftira etmek +Ut

çat|mak

<< ETü-O çat- bir araya getirmek, bitiştirmek (geçişli fiil)

çat1

<< ETü (onom) çat darbe sesi

çat2

≈ TTü çat- bitişmek veya bitiştirmek, bir araya gelmek veya getirmek

çatal

<< OTü çatal Y şeklinde nesne, iki veya daha çok dişli tarım aracı <? ETü çat- +Al