çam

çalım

TTü çal- vurmak +Im

çalış|mak

<< ETü çalış- vuruşmak, mücadele etmek ETü çal- vurmak, darp etmek +Iş-

çalıştay

TTü çalış- +tAy

çalka|mak

OTü-KT çalık çok sıçrayan, haşarı, oynak +(g)A- ETü çal- vurmak, çarpmak +Uk

çalpara

Fa çār-pāra چار پاره z1. dört parça, 2. dört parçalı köçek zili, kastanyet

çam

KTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu'l-İdrak, 1312]
şam ağacı: şacaru's-sām [çam ağacı] Çağ: [ Pavet de Courteille, Dictionnaire Turc Oriental, <1500]
çam ağacı: pin. çam sakırı: résine

Ar şamˁ شَمْع z [#şmˁ] mum, reçine

Benzer sözcükler: çam sakızı, çam yarması, çamlık

Bu maddeye gönderenler: muşamba, şamdan


12.09.2017
çamaşır

Fa cāma-şūy جامه شور zgiysi yıkayan, çamaşırcı § Fa cāma جامه zgiysi Fa şūy شوى/شور zyıkayan (Fa şustan, şūy- شستن, شوى/شور zyıkamak ≈ Ave χşaud- su akmak ≈ Ave χşudra su )

çamur

<< OTü çamur balçık << ETü *çalmur/*çalpmur ETü çal-/çap- çalmak, çamurla sıvamak +mUr

çamurcun

§ TTü çamur ETü *çin kuş

çan

<< ETü çaŋ darbe ile ses veren metal veya ahşap alet ≈ Çin zhōng za.a. ≈ OFa çang a.a.

çanak

<< ETü çanak ağaçtan oyma kâse