Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi Nişanyan Sözlük - Çağdaş Türkçenin Etimolojisi

çalık

çal

<< ETü çal alaca, benekli

çal|mak

<< ETü çal- 1. (sesli olarak) vurmak, darp etmek, 2. ses etmek, 3. boya vurmak, alaca kılmak, harelemek

çalak

Fa çālāk چالاك zcanlı, atik, çevik ≈? OTü çalık kızgın

çalgı

<< OTü çalğu müzik aleti, saz OTü çal- saz vurmak +gU

çalı

≈ TTü/ÇTü çalağan ısırgan, dikenli (bitki), azgın (köpek) ETü çal- vurmak, çarpmak +I(g)

çalık

KTü: "deli" [ Codex Cumanicus, 1303]
čalih - Alm: czornik [zornig, öfkeli] "... kesik" [ Şer'iye Sicilleri, <1600]
sağ elinüŋ baş parmağı çalık TTü: "... yaralı, lekeli" [ Meninski, Thesaurus, 1680]
çalık: Fissus, percussus [dövülmüş, vuruk], vulnere & cicatrice affectus, plagis deformatus [yüzünde yara ve çıban izi olan], refractarius equus [huysuz at] TTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
Ağzı burnu çalık: çarpılmış. Aklı çalık: delişmen. Defterden çalık: sipah-i matrud [ordudan tard edilmiş]. Rengi çalık: dönmüş. Çalık illeti: koyun uyuzu.

<< OTü-KT çalık 1. vurulmuş, darbe almış, 2. cin çarpmış, deli, 3. boyalı, alaca ETü çal- vurmak +Uk

 çal-

Bu maddeye gönderenler: çalka-, çelik


26.08.2017
çalım

TTü çal- vurmak +Im

çalış|mak

<< ETü çalış- vuruşmak, mücadele etmek ETü çal- vurmak, darp etmek +Iş-

çalıştay

TTü çalış- +tAy

çalka|mak

OTü-KT çalık çok sıçrayan, haşarı, oynak +(g)A- ETü çal- vurmak, çarpmak +Uk

çalpara

Fa çār-pāra چار پاره z1. dört parça, 2. dört parçalı köçek zili, kastanyet